MF / NIK / UE
Informacje z MF i UE oraz NIK

0 1177
Raporty NIK
Najwyższa Izba Kontroli przeprowadziła w latach 2015 i 2016 kontrolę, która miała na celu sprawdzenie prawidłowości zabezpieczenia obiektów infrastruktury krytycznej (IK) istotnych dla funkcjonowania państwa. Kontrolę przeprowadzono w wybranych podmiotach (operatorzy infrastruktury krytycznej) odpowiedzialnych za ochronę infrastruktury krytycznej: w Rządowym Centrum Bezpieczeństwa, u trzech wojewodów, oraz w 15 samorządach szczebla powiatowego i gminnego.

W wyniku przeprowadzonej kontroli NIK stwierdziła szereg nieprawidłowości u skontrolowanych operatorów infrastruktury krytycznej :

  • nie obejmowano ochroną fizyczną wszystkich obiektów infrastruktury krytycznej powiązanych ze sobą funkcjonalnie i niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania infrastruktury krytycznej,
  • część terenów, na których znajdowały się obiekty infrastruktury krytycznej nie była właściwie zabezpieczona przed wejściem osób nieuprawnionych, a w dużej części obszarów brakowało monitoringu wizyjnego,
  • wejścia do niektórych obiektów nie spełniały norm bezpieczeństwa i nie były objęte systemem kontroli dostępu, a bramy wjazdowe nie były wyposażone w zapory zabezpieczające przed wtargnięciem,
  • u większej części skontrolowanych podmiotów odpowiedzialnych za ochronę infrastruktury krytycznej nie wprowadzono rozwiązań na wypadek wystąpienia zdarzeń sabotażu lub wyrządzenia szkód przez pracowników na terenie obiektów infrastruktury krytycznej,
  • we wszystkich skontrolowanych podmiotach nie wyodrębniono kluczowego, ze względu na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej personelu,
  • w znaczącej większości podmioty te nie określały też procedur umożliwiających sprawdzenie wybranego oferenta wykonującego usługi dla operatora infrastruktury krytycznej pod kątem jakości wykonywanych usług, czy też zachowania poufności wykonywanych prac.

Ponadto wystąpiły przypadki nierealizowania przez skontrolowane podmioty niektórych rekomendacji audytu sieci informatycznych działających na potrzeby obiektów infrastruktury krytycznej, nieopracowania kompleksowych regulacji wewnętrznych dotyczących bezpieczeństwa przemysłowego systemu teleinformatycznego, czy też niezobowiązywania wykonawców do zachowania poufności uzyskanych informacji, mimo że podczas realizacji zadań mieli dostęp do kluczowych systemów służących do sterowania IK.

Brak odpowiednich zabezpieczeń m.in. w obszarach ochrony fizycznej czy też osobowej skutkował wystąpieniem niebezpiecznych incydentów na terenach obiektów infrastruktury krytycznej, czy też związanych z prawidłową eksploatacją instalacji infrastruktury krytycznej.

Przykładem jest zaginięcie z terenu jednego z obiektów infrastruktury krytycznej dwóch dużych pojemników zawierających izotop promieniotwórczy Co-60. W przypadku ich zniszczenia i wydostania się na zewnątrz źródła izotopowego stanowiłyby poważne zagrożenie dla życia i zdrowia osób przebywających w ich pobliżu.

Przyczyną zaginięcia był brak nadzoru jednego z operatorów nad pracownikami firmy zewnętrznej wykonującej usługi na terenie obiektu IK. Kolejnym incydentem było uszkodzenie połączenia transgranicznego – kabla prądu stałego 450 kV, łączącego Polskę z jednym z europejskich krajów, strategicznego z punktu widzenia zapewnienia dostaw energii elektrycznej oraz mającego wpływ na bezpieczeństwo energetyczne Państwa. Brak natomiast przygotowania i wdrożenia przez jednego z operatorów IK procedur kontroli transportów z wwożonymi surowcami energetycznymi przed ich wjazdem na teren obiektu IK, spowodował skierowanie na przekaźnik taśmowy, wraz z ładunkiem biomasy, niewybuchu pocisku artyleryjskiego. Niewłaściwe zabezpieczenie jednego z obiektów IK przed wtargnięciem osób trzecich (zbyt niskie ogrodzenie, brak monitoringu) było też przyczyną swobodnego przekroczenia ogrodzenia przez osoby nieuprawnione. Brak odpowiednich rozwiązań w zakresie ochrony obiektu pozwalał w tym przypadku na łatwą możliwość zatrucia ujęć wody dla setek tysięcy obywateli.

 

0 1184
Raporty NIK
Trudno rzetelnie ocenić na jakim etapie zaawansowania jest wdrażana Strategia „Sprawne Państwo 2020”, której głównym celem jest zwiększenie skuteczności i efektywności państwa otwartego na współpracę z obywatelami. Nie zbudowano bowiem systemu monitorującego postępy wdrażania Strategii na każdym poziomie jej realizacji oraz nie zapewniono porównywalności osiąganych wskaźników. Również Koordynator Strategii, czyli minister właściwy ds. administracji publicznej, nie został wyposażony w uprawnienia i narzędzia, które umożliwiłyby mu rzetelne wywiązywanie się z obowiązku koordynowania i nadzorowania realizacji Strategii.

Najwyższa Izba Kontroli zbadała z jakim efektem administracja rządowa wdraża Strategię „Sprawne Państwo 2020” (SSP) czyli jedną z dziewięciu strategii zintegrowanych, kluczowych dla realizacji Strategii „Rozwoju Kraju 2020”. Strategia wyznacza kierunki działań dla zapewnienia rozwoju państwa w powiązaniu z perspektywą finansową UE na lata 2014 – 2020. Celem głównym Strategii „Sprawne Państwo 2020” jest zwiększenie skuteczności i efektywności państwa otwartego na współpracę z obywatelami. W osiągnięciu celu głównego pomóc ma realizacja siedmiu celów szczegółowych: otwarty rząd, zwiększenie sprawności instytucjonalnej państwa, skuteczne zarządzanie i koordynacja działań rozwojowych, dobre prawo, efektywne świadczenie usług publicznych, skuteczny wymiar sprawiedliwości i prokuratura oraz zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Izba przeprowadziła kontrolę w 25 jednostkach, w tym w ministerstwach (MAiC, MSZ, MIR, MSW, MF, MG, MZ, MS oraz MPiPS) oraz wszystkich urzędach wojewódzkich. Wyniki niniejszej kontroli mogą posłużyć administracji rządowej jako swoista mapa drogowa, która może być pomocna we właściwym  wdrażaniu innych strategii, np. „Strategii na rzecz odpowiedzialnego rozwoju” zwanej planem Morawieckiego.

Najważniejsze ustalenia kontroli

Koordynowanie i nadzorowanie realizacji Strategii „Sprawne Państwo 2020” powierzono ministrowi właściwemu ds. administracji publicznej. W ocenie NIK przyjęte zasady koordynacji i monitorowania realizacji Strategii utrudniają rzetelną ocenę zaawansowania procesu jego wdrażania oraz ocenę ryzyka niepowodzenia związanego z realizacją przyjętych założeń, zwłaszcza gdy te działania rozłożone są na wiele lat.

Wykonawcy Strategii „Sprawne Państwo 2020” nie zostali zobowiązani do określenia zasad monitoringu i oceny postępu zakładanych efektów działań określonych w Wykazie działań, ani do wypracowania zasad współpracy organów wiodących z organami współpracującymi. Również organy administracji rządowej, realizując Strategię „Sprawne Państwo 2020”, najczęściej nie dokonywały oceny skuteczności zakończonych działań.

Najwyższa Izba Kontroli zwraca uwagę, że nie zbudowano systemu  monitorującego postępy wdrażania SSP na każdym poziomie jej realizacji i nie zapewniono porównywalności wskaźników. Tym samym skuteczność wdrażania Strategii nie jest mierzona konkretnymi wskaźnikami na poziomie jej wykonawców, poza podstawowymi i uzupełniającymi wskaźnikami monitorowania realizacji jej celów. Dla jednego z celów Strategii pn. „Skuteczne zarządzanie i koordynacja działań rozwojowych” nie określono ani podstawowych, ani uzupełniających wskaźników monitoringu, co utrudnia ocenę skuteczności działań ujętych w tym celu.

NIK zauważa również brak współpracy między urzędami. Nie rozwinięto współpracy między zainteresowanymi urzędami np. poprzez tworzenie  roboczych zespołów konsultacyjnych do rozstrzygania i rozpatrywania konkretnych jednostkowych zagadnień. Ponadto Koordynator Strategii nie ma uprawnień władczych wobec działań poszczególnych ministrów konstytucyjnych (np. opracowania projektu ustawy), określenia sposobu współpracy z podmiotami i wyrażania opinii w przedmiocie zagadnień leżących poza zakresem jego kompetencji.

Koordynator SSP nie został wyposażony w uprawnienia i narzędzia umożliwiające rzetelne wywiązywanie się z obowiązku koordynowania i nadzorowania realizacji Strategii. W dodatku Plan działań czyli główne narzędzie wdrażania SSP, nie zawierał szczegółowego trybu, sposobu i formy monitorowania Strategii przez Koordynatora. W konsekwencji działania koordynacyjne miały charakter ograniczony i sprowadzały się do  gromadzenia informacji o aktualnych wartościach globalnych wskaźników i działaniach wykonawców SSP, opracowywania sprawozdań, uaktualniania Wykazu działań i narzędzi ich realizacji na podstawie zgłaszanych przez wykonawców zmian, jednakże bez ingerowania w zasadność tej aktualizacji.

Do Koordynatora Strategii „Sprawne Państwo 2020” nie spływały informacje o ewentualnych zagrożeniach w zakresie terminowej realizacji działań lub niepodjęciu działań, czy o zagrożeniu nieosiągnięcia planowanych efektów działań. Wykonawca sam decydował o kontynuacji lub odstąpieniu od realizacji danego działania. Ponadto Koordynator SSP nie wymagał od organów wiodących, wskazanych w Planie działań, przekazania informacji o środkach finansowych wydatkowanych na realizację zadań i działań.

W ocenie Izby brakuje organu oceniającego proces wdrażania SSP. W Strategii nie przewidziano powołania organu oceniającego proces wdrażania SSP. Pomimo, iż na etapie projektowania Strategii zakładano powołanie przez Koordynatora SSP Komitetu Monitorującego, do którego zadań miało należeć m.in. formułowanie opinii i rekomendacji dotyczących kształtowania i realizacji poszczególnych obszarów SSP.

Skontrolowane ministerstwa i urzędy wojewódzkie zapewniły środki na finansowanie podejmowanych przedsięwzięć oraz osiągały planowane efekty rzeczowe działań zakończonych w latach 2013-2015. Działania objęte kontrolą zostały przyporządkowane właściwym merytorycznie komórkom organizacyjnym. Większość skontrolowanych jednostek wyznaczyła  pracowników do bieżącej współpracy z Koordynatorem Strategii „Sprawne Państwo 2020”.

Nie jest możliwe oszacowanie dotychczasowych kosztów wdrażania Strategii  gdyż, nie wyodrębniono wydatków na poszczególne działania wskazane w Planie działań oraz nie było obowiązku określenia kosztów poszczególnych działań ujętych w Wykazie działań. Ponadto poszczególne organy administracji rządowej nie przekazywały Koordynatorowi SSP informacji o wysokości wydatków poniesionych w danym roku na poszczególne działania.

Wnioski

NIK wnioskuje do Prezesa Rady Ministrów o wyposażenie Koordynatora Strategii „Sprawne Państwo” w efektywne narzędzia koordynacji i nadzoru, a także o rozważenie powołania instytucji oceniającej skuteczność wdrażania SSP.  Ponadto Izba zwróciła się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji aby wystąpił do poszczególnych resortów o przegląd zadań i działań pod kątem ich przydatności do realizacji celów Strategii i właściwości podmiotów realizujących działania SSP. Minister przychylił się do tego wniosku.

Tutaj możesz pobrać >> NIK o realizacji celów Strategii „Sprawne Państwo 2020” – informacje szczegółowe (plik PDF) <<

Tutaj możesz pobrać >> Wystąpienia pokontrolne delegatur NIK <<

Źródło: >> NIK <<

 

0 1205

11 sierpnia 2016 r. wiceminister rozwoju, Witold Słowik, zatwierdził zaktualizowany Szczegółowy opis osi priorytetowych Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 (wersja 1.8).

Nowa wersja dokumentu zawiera m.in. następujące zmiany:

SEKTOR ENERGETYKA

Doprecyzowano zapisy w związku z wejściem w życie ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii. Ponadto, w wybranych działaniach, uszczegółowiono formy prawne beneficjentów oraz rozszerzono katalog typu inwestycji przewidzianych do realizacji.

SEKTOR ŚRODOWISKA

Zmieniono tryb wyboru projektów (z konkursowego na pozakonkursowy) w działaniu 2.1 Adaptacja do zmian klimatu wraz z zabezpieczeniem i zwiększeniem odporności na klęski żywiołowe, w szczególności katastrofy naturalne oraz monitoring środowiska. Doprecyzowano i uzupełniono zapisy w związku z przyjęciem Krajowego Programu Gospodarki Odpadami oraz w zakresie umożliwienia finansowania wykonywania monitoringu przyrodniczego w obszarach Natura 2000 przez RDOŚ. Dodano Generalną Dyrekcję Ochrony Środowiska jako beneficjenta w zakresie rozwoju i integracji systemów monitoringu przyrodniczego.

 

Podmioty, które prowadzą księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, nie mają obowiązku przesyłania faktur VAT dokumentujących zakup w formacie JPK. Taki obowiązek (przekazywania plików zgodnych z formatem JPK_FA) dotyczy wyłącznie faktur sprzedaży.

Dodatkowo informujemy, że 1 stycznia 2017 r. wejdzie w życie nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług, która rozszerzy zakres danych zawartych w ewidencji prowadzonej dla celów podatku VAT o NIP nabywcy. Tym samym zmianie ulegnie struktura JPK_VAT – zostanie ona rozbudowana o pole NIP nabywcy.

 

 

15 lipca 2016 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 846) wprowadzające m.in. klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania. Ustawa przewiduje powołanie Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikania Opodatkowania której zadaniem będzie opiniowanie zasadności stosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania w związku z prowadzonym postępowaniem podatkowym.

W skład Rady mają wejść dwie osoby powołane spośród pracowników szkół wyższych, jednostek organizacyjnych Polskiej Akademii Nauk lub instytutów badawczych w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 371).

Spośród zgłoszonych kandydatur Minister Finansów powoła dwóch członków Rady na czteroletnią kadencję. Powołanie konkretnego kandydata nastąpi po zasięgnięciu pisemnej opinii podmiotu zatrudniającego kandydata.

Osoby powołane w skład Rady muszą wykazywać się wiedzą, doświadczeniem i autorytetem w zakresie prawa podatkowego, systemu finansowego, rynków finansowych, obrotu gospodarczego lub międzynarodowego prawa gospodarczego.

Ponadto kandydat do Rady musi mieć obywatelstwo polskie, korzystać z pełni praw publicznych, mieć pełną zdolność do czynności prawnych oraz nie być prawomocnie skazanym za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

Zgłoszenia w formie pisemnej należy składać w terminie 30 dni od dnia opublikowania niniejszego ogłoszenia – osobiście w Kancelarii Ministerstwa Finansów lub pocztą na adres:

Ministerstwo Finansów,
Departament Systemu Podatkowego,
ul. Świętokrzyska 12,
00-916 Warszawa

z dopiskiem „Rada do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania„.

 

Źródło: >> Ministerstwo Finansów <<

 

Zapraszamy do lektury kolejnego wydania Biuletynu Kontroli Zarządczej w Jednostkach Samorządu Terytorialnego, którego celem jest przybliżenie podstawowych zagadnień oraz narzędzi, które pomogą kierownikom jednostek samorządu terytorialnego w wypełnieniu nałożonego przez ustawę (z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych) obowiązku zapewnienia w kierowanych jednostkach prawidłowego funkcjonowania kontroli zarządczej.

 

SPIS TREŚCI:

  1. SŁOWO WSTĘPNE
  2. PONOWNE WYKORZYSTANIE INFORMACJI SEKTORA PUBLICZNEGO
  3. INFORMATYZACJA I CYBERBEZPIECZEŃSTWO SEKTORA PUBLICZNEGO W OCENIE NAJWYŻSZEJ IZBY KONTROLI
  4. PUBLIKACJE NA STRONIE INTERNETOWEJ MINISTERSTWA FINANSÓW
  5. OD REDAKCJI

 

Ze słowa wstępnego:

„Szanowni Państwo,

główne tematy tego numeru Biuletynu to ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego oraz nowoczesne technologie cyfrowe i bezpieczeństwo teleinformatyczne w sektorze publicznym.

Informacja stanowi jeden z najcenniejszych, ale również najbardziej wrażliwych zasobów znajdujących się w posiadaniu administracji publicznej. Coraz powszechniejsze stosowanie informatycznych systemów gromadzących iprzetwarzających informacje oraz sieci i urządzeń umożliwiających ich przesyłanie, z jednej strony stanowi przejaw innowacyjności zarządzania w administracji publicznej oraz odpowiedzi na potrzeby jej klientów, zdrugiej zaś generuje szereg zagrożeń, którym należy przeciwdziałać. Nałamach naszego Biuletynu pisaliśmy już o bezpieczeństwie informacji1 oraz wykorzystaniu nowoczesnych narzędzi komunikacji z klientem urzędu2.

W tym wydaniu w pierwszym artykule zwracamy Państwa uwagę na kluczowe zmiany przepisów w zakresie ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego.

W drugim przedstawiamy wybrane wnioski z trzech kontroli przeprowadzonych wlatach 2014 – 2016, w których Najwyższa Izba Kontroli oceniła wykorzystanie rozwiązań informatycznych umożliwiających świadczenie e-usług przez administrację publiczną oraz cyberbezpieczeństwo w sektorze publicznym.

Prezentujemy również informacje na temat dwóch opracowań na temat funkcji audytu wewnętrznego w sektorze publicznym, przygotowanych przez Departament Polityki Wydatkowej, oraz innych publikacji na stronie Ministerstwa Finansów.”

W zakresie ustawy o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego :

„Jak podkreśla Ministerstwo Cyfryzacji:

Informacja sektora publicznego jest dziś ważnym materiałem wyjściowym dla produktów i usług związanych z zasobami cyfrowymi o dotychczas niewykorzystanym potencjale. Podmioty publiczne wytwarzają, gromadzą lub przechowują ogromną ilość informacji i treści (…). Wraz z rewolucją cyfrową istotnie wzrosła wartość tego źródła dla innowacyjnych produktów lub usług wykorzystujących takie zasoby. 

Link do informacji Ministerstwa Cyfryzacji: >> link do MC <<

Dotychczasowe przepisy o ponownym wykorzystywaniu informacji publicznej znajdowały się w rozdziale 2a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zostały one wprowadzone do uoddip w związku z wdrożeniem w 2011 r. dyrektywy 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady wsprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (tzw. pierwszej dyrektywy re- use).

W dniu 16 czerwca 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego, określająca:

 

Ministerstwo Finansów opublikowało dokument „Analiza oświadczeń o stanie kontroli zarządczej za 2015 r. złożonych przez ministrów kierujących działami administracji rządowej„.

 

Oświadczenia o stanie kontroli zarządczej wyrażają indywidualną ocenę ministrów kierujących działami administracji rządowej w zakresie ogółu działań podejmowanych dla zapewnienia realizacji celów i zadań w sposób zgodny z prawem, efektywny, oszczędny i terminowy, tj. funkcjonowania kontroli zarządczej.

W ostatnim kwartale 2015 r. dokonane zostały zmiany w strukturze działów administracji rządowej i urzędów zapewniających obsługę ministrów kierujących poszczególnymi działami, polegające na utworzeniu:

  • Ministerstwa Cyfryzacji, obejmującego dział „informatyzacja”;
  • Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, obejmującego działy:

    „gospodarka morska”, „rybołówstwo” i „żegluga śródlądowa”;

  • Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa, obejmującego działy: „budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo”, „transport” i „łączność”;
  • Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, obejmującego działy: „praca”, „zabezpieczenie społeczne” i „rodzina”;
  • Ministerstwa Rozwoju, obejmującego działy: „gospodarka” i „rozwój regionalny”;
  • Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, obejmującego działy: „sprawy wewnętrzne”, „wyznania religijne oraz mniejszości narodowe i etniczne” oraz „administracja publiczna”;
  • Ministerstwa Energii, obejmującego działy: „energia” i „gospodarka złożami kopalin”.

    W czwartym kwartale 2015 r. zostały przekształcone lub zniesione:

  •   Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji;
  •   Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju;
  •   Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej;
  •   Ministerstwo Gospodarki;
  • Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

 

 

0 1272

Ministerstwo Rozwoju ogłosiło projekt zmian Wytycznych w zakresie realizacji przedsięwzięć z udziałem środków EFS w obszarze rynku pracy na lata 2014-2020

Główne zmiany w dokumencie wynikają z m.in. z potrzeby dostosowania zapisów Wytycznych wynikających z pierwszych doświadczeń IK UP w zakresie realizacji projektów dotyczących aktywizacji zawodowej.

Prosimy o zgłaszanie uwag na załączonym formularzu (poniżej) do 22 lipca 2016 r. na adres e-mail: sylwia.kowalczyk@mr.gov.pl.

Tutaj możesz pobrać : >> Projekt Wytycznych w zakresie realizacji przedsięwzięć z udziałem środków Europejskiego Funduszu Społecznego w obszarze rynku pracy na lata 2014-2020 w trybie „rejestruj zmiany” <<

Tutaj możesz pobrać :  >> Tutaj możesz pobrać : Formularz zgłaszania uwag <<

 

Prokurator Grażyna Stronikowska z Prokuratury Krajowej będzie pierwszym polskim przedstawicielem w składzie Komitetu Nadzoru (KN) Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć  Finansowych (OLAF) od momentu jego powstania w 1999 r.

Rola członka KN jest niezwykle istotna, ponieważ bierze on udział w sprawowaniu nadzoru nad OLAF z mocnym mandatem działania, powierzonym przez instytucje Unii Europejskiej. Pięcioosobowy Komitet Nadzoru OLAF, złożony z ekspertów z państw członkowskich, monitoruje wykonanie zadań dochodzeniowych Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych.

Decyzję o przyjęciu prok. Stronikowskiej w skład Komitetu podjęła Grupa Wysokiego Szczebla w Brukseli podczas posiedzenia 13 czerwca 2016 r. Polską kandydatkę zgłosiło Ministerstwo Finansów po konsultacjach przeprowadzonych w styczniu 2016 r. przez pełnomocnika rządu do spraw zwalczania nieprawidłowości finansowych na szkodę Rzeczpospolitej Polskiej lub Unii Europejskiej, wiceministra Wiesława Jasińskiego. Następnie jej kandydaturę zaakceptował Komitet ds. Europejskich.

Źródło: >> Ministerstwo Finansów <<