Relacja z V Krajowej Konferencji Kontroli Zarządczej

Relacja z V Krajowej Konferencji Kontroli Zarządczej

Komunikaty PAW
Warning: array_key_exists() expects parameter 2 to be array, null given in /home/seguro/domains/audyt.net/public_html/kuba/wp-content/plugins/mycred/addons/sell-content/includes/mycred-sell-functions.php on line 195

.

 

W dniach 23-24 kwietnia 2015 r. w Pałacu Prymasowskim w Warszawie spotkali się goście V Krajowej Konferencji Kontroli Zarządczej.

Zamysłem tego spotkania było nie tyle „jubileuszowe” podsumowanie stanu kontroli zarządczej w sektorze finansów publicznych, co przede wszystkim, wymiana zdań, poglądów i doświadczeń z jej wdrażania, ocena jej funkcjonowania oraz podzielenie się pomysłami na poprawę obecnego stanu.

V Krajowa Konferencja Kontroli Zarządczej

Zapraszając do wygłoszenia prelekcji także reprezentantów jednostek spoza sektora finansów publicznych, chcieliśmy zwrócić uwagę na pożytki i korzyści, jakie mogą wyniknąć ze spotkania administracji publicznej i gospodarki.

Podsumowanie tych pięcioletnich doświadczeń było istotne z wielu względów.

Po pierwsze – wprowadzenie systemu, z powodzeniem od lat funkcjonującego w gospodarce jako kontrola wewnętrzna („kontrola wewnętrzna” i „kontrola zarządcza” zostały uznane za równoznaczne w Glosariuszu terminów dotyczących kontroli i audytu w administracji publicznej opublikowanym przez NIK, KPRM, MF oraz MSWiA w 2006 r.) wydawało się przedsięwzięciem skazanym na sukces. Niestety rzeczywistość rozczarowała.
Po drugie – ustawodawca wprowadzał kontrolę zarządczą w przekonaniu, że działania całej polskiej administracji publicznej szybko zwiększą efektywność, skuteczność i przejrzystość i dzięki temu poprawi się jej społeczny odbiór. Niestety, pogarszające się oceny społeczne pokazują, że dużo jeszcze zostało do zrobienia.

Po trzecie Ministerstwo Finansów w wydanym w lutym 2012 r. kompendium wiedzy o kontroli zarządczej (Kontrola zarządcza w sektorze finansów publicznych. Istota, unormowania prawne i otoczenie) zastrzegało, że:

wprowadzenie koncepcji kz nie jest równoznaczne z koniecznością budowy działającej już organizacji od początku. Koncepcja kz umożliwia opisanie czy wręcz zinwentaryzowanie aktualnego stanu zarządzania organizacją i podjęcie tylko takich działań, które zostaną uznane za konieczne, bo uzupełniające system o brakujące elementy.

[…] kz nie powinno oznaczać tworzenia martwej, formalnej struktury angażującej pracowników w tworzenie dokumentów wypełnionych treścią oderwaną od prawdziwych zadań, problemów kierownictwa i pracowników. Można powiedzieć więcej: organizacja, która dba jedynie o stworzenie formalnej struktury obowiązków i odpowiedzialności związanych np. ze sporządzeniem planu działalności, sprawozdania czy oświadczenia o stanie kz dowodzi już choćby tylko takim podejściem niskiej jakości funkcjonującej tam kontroli zarządczej. Życie zweryfikowało te wspaniałe założenia. Często kontrolę zarządczą wprowadzano bez zrozumienia jej istoty i wagi, jako przykry obowiązek, dodatkowe „papierkowe obciążenie”, czasami nawet „nowe” wprowadzano tak, by nie naruszyć istniejącego status quo, dlatego po pięciu latach niezbyt wiele jednostek sfp może pochwalić się oczekiwanymi efektami.

Ale oddajmy głos uczestnikom spotkania.
W pierwszym wystąpieniu Dyrektor Generalny Ministerstwa Sprawiedliwości Eliza Wójcik oraz Adam Niedzielski – Dyrektor Departamentu Strategii i Funduszy Europejskich Ministerstwa Sprawiedliwości przekonywali, że ewaluowanie kontroli zarządczej jest szansą na przejście od biurokracji do zarządzania jednostką.

Zwrócili uwagę na pozytywną ocenę NIK-u z przeprowadzonej w 2014 r. kontroli adekwatności oraz efektywności systemu kontroli zarządczej w dziale administracji rządowej sprawiedliwość, ale podkreślili, że strategiczne cele jeszcze nie zostały osiągnięte. Potrzebny jest nieustający wysiłek, by jednostki obszaru sprawiedliwości wykonywały swoje zadania w sposób sprawny, kompetentny i efektywny, zostało jeszcze wiele pracy, zarówno w działaniach planistycznych jak i monitoringu realizacji zadań, by zapewnić instytucjom państwa w przestrzeni sprawiedliwości zaufanie społeczne.

Na ubiegłorocznej, IV Konferencji, Członek Komitetu Audytu w Min. Rolnictwa i Rozwoju Wsi Rafał Krzemień stwierdził, że sam system jest doskonały i nie ma potrzeby w nim nic zmieniać. Trzeba tylko mocniej popracować nad świadomością osób odpowiedzialnych za realizację założeń systemu. Zaprosiliśmy ponownie pana Krzemienia, by odpowiedział nam na pytanie, czy po roku jesteśmy bliżej menedżerskiego stylu zarządzania w administracji publicznej? Okazuje się, że wiele zostało jeszcze do zrobienia. Przytoczone w czasie wystąpienia wnioski pokontrolne NIK-u, pokazały najsłabsze obecnie ogniwa systemu: brak właściwej i spójnej definicji celów i zadań oraz mierników monitorujących stopień ich osiągania, nieprawidłowa metoda przeprowadzania analizy ryzyka związanego z osiąganiem wyznaczonych celów, niewłaściwe monitorowanie realizacji celów i zadań z planu działalności.

Niestety, źle lub wcale nieoszacowane ryzyko zaprzepaszcza szanse, ignoruje zagrożenia, a brak ciągłego monitorowania systemu nie pozwala mu się doskonalić.

Intencje ustawodawcy – nowa jakość zarządzania publicznego – jeszcze nie zostały wypełnione. Nadal brakuje zrozumienia istoty kontroli zarządczej i przekonania o jej znaczeniu dla poprawy jakości zarządzania publicznego.

 

Z dalszą częścią relacji możesz zapoznać się na stronach >>PIKW<<

 

BRAK KOMENTARZY

Dodaj odpowiedź