Ustalenie statusu przedsiębiorcy dla potrzeb obowiązku JPK od 1 stycznia 2017 r.

Ustalenie statusu przedsiębiorcy dla potrzeb obowiązku JPK od 1 stycznia 2017 r.

Artykuły prawne
Ustalenie statusu przedsiębiorcy dla potrzeb obowiązku JPK od 1 stycznia 2017 r.
  • Ministerstwo Finansów wyjaśnia wątpliwości związane z ustaleniem statusu przedsiębiorcy na potrzeby obowiązku JPK.
  • Mali i średni przedsiębiorcy są obowiązani składać JPK_VAT począwszy od rozliczenia za miesiąc styczeń 2017 r. Nie dotyczy to mikroprzedsiębiorców.

 

Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa podatnicy VAT, którzy prowadzą ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług przy użyciu programów komputerowych, mają obowiązek co miesiąc przekazywać za pomocą środków komunikacji elektronicznej informację o prowadzonej ewidencji (tj. JPK_VAT). Przesyłają ją w terminie do 25. dnia następnego miesiąca i wskazują miesiąc, którego ta informacja dotyczy.

 

Stosownie do ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw informację o prowadzonej ewidencji składa się za miesiące od 1 lipca 2016 r. Przepisy przewidują jednak dwa wyjątki:

  1. za okres od 1 lipca 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. informacji JPK_VAT nie składają mali i średni przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (USDG),
  2. za okres od 1 lipca 2016 r. do 31 grudnia 2017 r. informacji JPK_VAT nie składają mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu USDG.

Począwszy od rozliczenia za styczeń 2017 r. mali i średni przedsiębiorcy są obowiązani składać JPK_VAT.

Jak ustalić status przedsiębiorcy

W celu zakwalifikowania przedsiębiorcy do kategorii mikro, małego lub średniego, wystarczy, by przesłanki określone dla danej kategorii przedsiębiorców w USDG spełniał w jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych. Przesłanki decydujące o zakwalifikowaniu do danej kategorii przedsiębiorców, tj. średnioroczne zatrudnienie oraz przekroczenie danego poziomu osiągniętego obrotu netto lub sumy aktywów bilansu muszą być spełnione łącznie.

Zgodnie z art. 104 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

 

  1. zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz
  2. osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.

 

 

 

To oznacza, że jeżeli w jednym roku średnioroczne zatrudnienie wynosi mniej niż 10, a w drugim roku jest wyższe – przedsiębiorca może być uznany za mikroprzedsiębiorcę, przy założeniu, że w  pierwszym roku nie przekracza jednego z ww. parametrów finansowych. W konsekwencji, przekroczenie stanu zatrudnienia lub przekroczenie parametrów finansowych tylko w jednym roku obrotowym nie powoduje utraty ww. statusu przedsiębiorcy.

W przypadku przesłanek wskazanych w USDG, zamiast badania osiągniętego rocznego obrotu netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych, można alternatywnie wziąć pod uwagę sumę aktywów bilansu przedsiębiorcy sporządzonego na koniec jednego z dwóch ostatnich lat obrotowych.

Średnioroczne zatrudnienie pracowników i obrót określone w USDG przelicza się w odniesieniu do dwóch ostatnich lat obrotowych. Lata obrotowe określa się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w odniesieniu do konkretnej sytuacji przedsiębiorcy. W większości przypadków lata te pokrywają się z latami kalendarzowymi. Jeśli lata kalendarzowe i obrotowe pokrywają się, to dla określenia statusu przedsiębiorcy w 2017 r. (jako mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy) bierze się pod uwagę lata 2015 i 2016. Średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty.

 

Źródło: >> Ministerstwo Finansów <<

BRAK KOMENTARZY

Dodaj odpowiedź