sobota, 28 listopada, 2020

Pytania i odpowiedzi


*Przypominamy, ze Serwis Audyt.Net nie ponosi odpowiedzialności za poprawność lub niepoprawność zamieszczanych przez użytkowników informacji. Jeżeli zauważysz błędy w tym opracowaniu napisz to w komentarzu


Marta28: Pytania i odpowiedzi do pytan ktore podobno kiedys byly na egzaminie.


Pytania na egzamin – część pisemna


1.  Wg ustawy audyt wewnętrzny przeprowadza się na podstawie (ustawa):


– rocznego planu audytu wewnętrznego JSFP.


1.  Plan audytu przygotowuje audytor w porozumieniu z (ustawa):


– kierownikiem jednostki.


2.  Przed rozpoczęciem audytu audytor zawiadamia o przedmiocie i czasie trwania audytu (ustawa):


– kierownika komórki organizacyjnej, w której przeprowadzany będzie audyt.


3.  Sprawozdanie z przeprowadzonego audytu jest przekazywane (ustawa):


– kierownikowi jednostki.


4.  Organem administracji rządowej właściwym w sprawie koordynacji kontroli finansowej i audytu wewnętrznego w JSFP jest (ustawa):


– Minister Finansów.


5.  Minister Finansów przedstawia Radzie Ministrów zbiorcze sprawozdanie
z funkcjonowania kontroli finansowej i audytu (ustawa):


– co najmniej raz w roku.


6.  Informacje niezbędne do sformułowania uwag i wniosków, które będą zawarte
w sprawozdaniu z przeprowadzonego audytu audytor zamieszcza w (rozporządzenie):


– aktach bieżących.


7.  Kierownik komórki, w której jest przeprowadzany audyt wewnętrzny, może zgłosić8.  na piśmie dodatkowe wyjaśnienia lub umotywowane zastrzeżenia (rozporządzenie):


– w terminie 14 dni od daty otrzymania sprawozdania.


9.  Audytor może przeprowadzić10.  czynności sprawdzające, ustalenia poczynione w trakcie tych czynności zamieszcza w (rozporządzenie):


– notatce informacyjnej.


11.  „Racjonalne zapewnienie” jest to (standardy):


– satysfakcjonujący poziom zaufania przy danych kosztach, korzyściach
i stopniu ryzyka.


12. Audyt wewnętrzny przeprowadza się na podstawie rocznego planu opartego na (standardy):


– analizie ryzyka.


13. W komórce audytu powinni być14. zatrudnieni audytorzy wew., którzy będą właściwie realizować15.  (standardy):


– roczny plan audytu.


16. Karta audytu wewnętrznego stanowi (karta audytu):


– wytyczną dla funkcjonowania audytu oraz wskazówkę i pomoc w ocenie
i w pracy audytu wewnętrznego.


17. Wg karty audytu wewnętrznego audytor (karta audytu):


– nie jest odpowiedzialny za wykrywanie przestępstw, ale powinien posiadać- wiedzę pozwalającą mu zidentyfikować- znamiona przestępstwa.


18. Jaka jest najlepsza metoda do wykrycia znamion przestępstwa (Czerwiński):


– CAATs’ – programy komputerowe wykorzystywane w audycie,


– testy zgodności – badanie systemów kontroli wew.,


– bezpośrednie badanie dokumentów – badanie wiarygodności,


– wywiady,


– obserwacja zachowań osób podejrzanych,


procedury (metody) analityczne.


19. Wg karty audytu audytor wewnętrzny jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań
i podlega (karta audytu):


– tylko przepisom prawa.


20. Wg karty audytu audytor (karta audytu):


– nie jest odpowiedzialny za procesy zarządzania ryzykiem i procesy kontroli wewnętrznej w jednostce, ale poprzez swoje badanie, wnioski i uwagi wspomaga kierownika jednostki we właściwej realizacji tych procesów.


21.  Sprawozdanie audytor wewnętrzny przekazuje kierownikowi komórki, w której jest przeprowadzany audyt (rozporządzenie):


– po odbyciu narady zamykającej.


22.  Standardy audytu wew. to (standardy):


–  wytyczne oraz pomoc w organizacji, pracach i ocenie AW.


23. Czy audytor jest odpowiedzialny za audytowany obszar, procesy poddane audytowi (karta):


–  nie.


24. Przez jaki okres audytor nie powinien oceniać25.  działalności jednostki, za którą był uprzednio odpowiedzialny (standardy):


–  co najmniej 24 m-ce.


26. Czy audytor musi, czy może przeprowadzać27.  czynności sprawdzające (standardy, rozporządzenie):


–  może,


–  powinien, o ile zachodzi taka potrzeba.


28. Gdzie zamieszcza się informacje z czynności sprawdzających (standardy, rozporządzenie):


– w notatce informacyjnej, którą audytor przekazuje KJ i KJA, a następnie umieszcza w aktach bieżących.


29. Obszar audytu to (standardy):


– każdy obszar działania jednostki, w obrębie którego audytor wyodrębnił obszary ryzyka do przeprowadzenia zadania audytowego.


30. Obszar ryzyka to (standardy):


–  procesy, zjawiska lub problemy wymagające przeprowadzenia audytu wew.


31.  Audytor wewnętrzny w zakresie wykonywania swoich zadań współpracuje z (karta):


–  audytorami zewnętrznymi, w tym w szczególności z kontrolerami NIK.


32. Do przeprowadzenia audytu uprawnia imienne upoważnienie wystawione przez (ustawa):


– kierownika jednostki.


33. W trakcie realizacji zadania audytowego audytor (standardy):


– może odbywać- narady z pracownikami komórki, w której przeprowadzany jest audyt wewnętrzny.


 


34.  Sprawozdanie z przeprowadzenia audytu zawiera (rozporządzenie):


– zakres przedmiotowy zadania audytowego.


35. O podjętych działaniach naprawczych KJ informuje (ustawa):


– audytora wewnętrznego.


36. Celem audytu jest ustalenie, czy zaplanowane rezultaty programu realizowanego przez jednostkę zostały osiągnięte. Pierwszy krok w realizacji tego audytu to (Czerwiński):


– identyfikacja podstaw prawnych audytowanego programu.


37.  Audytor opracowuje plan (standardy):


– roczny („planowanie przeprowadza się w okresach rocznych”).


38. Sygnały wczesnego ostrzegania to (Czerwiński):


– dane, wskaźniki i informacje z różnych źródeł, które zwracają uwagę kierownictwa na zmieniające się ryzyka i ich potencjalny wpływ na organizację. Informują kierownictwo o konieczności podjęcia działania.


39. Ryzyko detekcji to (Czerwiński):


– ryzyko, że przeprowadzone przez audytora testy nie wykryją błędów
o znaczącej istotności.


40. Ryzyko kontroli to (Czerwiński):


– ryzyko wystąpienia sytuacji, w której istniejący system kontroli wewnętrznej nie zapobiegnie lub nie wykryje błędu o znacznej wartości.


41. Ryzyko wrodzone – wewnętrzne – to (Czerwiński):


– ryzyko wystąpienia błędu o znacznej istotności przy założeniu, że system kontroli wewnętrznej nie funkcjonuje.


42. Analiza regresji to:


– analiza trendu.


43. Analiza wskaźnikowa obejmuje:


– analizę danych pochodzących ze sprawozdań finansowych.


44. Która z czynności nie jest reakcją na ryzyko:


– innowacyjność- .


45.  Sprawozdanie z zadania audytowego przechowywane jest (rozporządzenie):


– w aktach bieżących.


46.  Przygotowując plan audytu audytor (rozporządzenie):


– ustala kolejność- obszarów ryzyka biorąc pod uwagę stopień ich ważności oraz


– uwzględnia czynniki organizacyjne.


47. Audyt poza planem można przeprowadzić48.  (ustawa, rozporządzenie):


– w razie zmiany czynników organizacyjnych,


– w szczególnie uzasadnionych przypadkach,


– na wniosek kierownika jednostki (również w uzasadnionych przypadkach).


49. Czy roczny plan przeprowadzania oceny przestrzegania standardów kontroli i AW przygotowywany przez GIAW jest zatwierdzany przez MF (ustawa):


– tak.


50.  Należyta staranność51. audytora to (standardy):


– takie posługiwanie się posiadaną wiedzą, umiejętnościami i doświadczeniem, aby uzyskać- kompetentną ocenę procesu lub stanu. Do wniosków audytor winien dochodzić- po przeprowadzeniu wszechstronnych analiz, ocen i dyskusji z kompetentnymi pracownikami jednostki.


52. Czy nadzór właścicielski jest zdefiniowany w standardach:


– nie (prawdopodobnie nie).


53.  Audytor wewnętrzny:


– ma prawo wglądu do dokumentów i innych materiałów związanych
z funkcjonowaniem komórki, w której przeprowadzany jest audyt,
z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych (rozporządzenie),


– musi mieć- zagwarantowany nieograniczony dostęp do wszelkich dokumentów, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, do wszystkich pracowników oraz wszelkich innych źródeł informacji potrzebnych do przeprowadzenia audytu (standardy).


54. Stałe akta obejmują (rozporządzenie):


– akty normatywne oraz inne akty prawne związane z zakresem działania jednostki oraz regulujące jej funkcjonowanie,


– dokumenty zawierające opis procedur kontroli, w tym kontroli finansowej imające wpływ na system kontroli finansowej,


– plany audytu wewnętrznego,


– inne informacje mogące mieć- wpływ na przeprowadzenie audytu i analizę ryzyka.


55.  Standardy audytu dzielą się na (standardy):


– ogólne – organizacja,


– szczegółowe – wykonywanie zawodu,


– szczegółowe – realizacja AW.


56. Plan strategiczny (standardy):


– jest zalecany, ale nie jest obowiązkowy.


57. W sytuacji gdy część58.  zagadnień jest niezrozumiała dla Kierownika JA to:


– zmieniamy tę część- sprawozdania, która jest niezrozumiała w taki sposób aby stała się jasna.


59. W jakim celu GIAW zbiera roczne plany audytu JSFP:


– w celu usprawnienia prac audytu.


60.  Program i harmonogram audytu można zmienić61.  (rozporządzenie):


– tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach w porozumieniu
z kierownikiem jednostki.


62. Skład RM proponuje (Konstytucja):


– Prezes RM.


63.  Członków RM powołuje na wniosek Prezesa RM (Konstytucja):


– Prezydent RP.


64.  Przydzielenie ministerstwa ministrowi następuje w drodze:


– rozporządzenia Prezesa RM.


65.  Utworzenie, zniesienie lub przekształcenie ministerstwa następuje w drodze:


– rozporządzenia RM.


66. Kiedy gospodarka finansowa prowadzona jest na podstawie projektu ustawy budżetowej (Konstytucja):


– gdy ustawa budżetowa lub ustawa o prowizorium budżetowym nie weszły
w życie w dniu rozpoczęcia roku budżetowego.


67.  Deficytu budżetowego nie można pokrywać68.  (Konstytucja):


– przez zaciąganie zobowiązań w centralnym banku państwa (NBP).


69.  Dochodami JST są (Konstytucja):


– dochody własne,


– subwencje ogólne,


– dotacje celowe z budżetu państwa.


70.  Przedstawicielem rządu w terenie jest:


– wojewoda.


71.  Administracja niezespolona podlega:


– bezpośrednio ministrom lub innym organom centralnym (w ograniczonym zakresie wojewodzie).


72.  Administracja zespolona podlega:


– wojewodzie.


73.  Zwierzchnikiem (koordynatorem) administracji rządowej na szczeblu centralnym
i terenowym jest:


– Prezes RM.


74. Uznanie administracyjne polega na:


– uprawnieniu administracji do kształtowania skutków lub stanu prawnego
w ramach swobody pozostawionej przez przepisy prawa i w ramach obowiązujących reguł postępowania (proceduralnych).


75.  Decyzja nie wymaga uzasadnienia gdy:


– uwzględnia ona w całości żądanie strony, chyba że decyzja rozstrzyga sporne interesy stron albo została wydana na skutek odwołania. Od uzasadnienia można odstąpić- również ze względu na interes bezpieczeństwa państwa lub porządek publiczny.


76.  Decyzja jest ostateczna gdy:


– 


77.  Decyzję ostateczną można uchylić78.  gdy:


– 


79.  odmowa wydania zaświadczenia wydawana jest w formie:


– postanowienia, na które przysługuje zażalenie.


80.  Dyspozycja środkami pieniężnym JST:


– oddzielona jest od jej kasowego wykonania.


81. Wolna konkurencja:


– to duża ilość- niewielkich przedsiębiorstw, z których żadne nie wywiera większego wpływu na sytuację rynkową, przy biernej roli państwa.


82.  Monopol (duopol):


– forma rynku, na którym działa jeden (dwóch) sprzedawca przy nieograniczonej liczbie nabywców (trust, koncern).


 


83.  Oligopol to:


– model rynku, na którym występuje niewielka liczba (2-5) producentów, których decyzje cenowe są wzajemnie uzależnione (decyzje odnośnie ceny podejmuje najczęściej największy z producentów, lub jest ona podejmowana wspólnie – kartel, syndykat).


84. Cykl koniunkturalny:


– polega na wahaniach wielkości produkcji społecznej, czyli PKB, którym towarzyszą zmiany poziomu bezrobocia oraz stopy inflacji,


– składa się z 4 faz: kryzys (recesja), depresja, ożywienie, rozkwit.


85.  Przychód całkowity:


– to suma iloczynów ilości sprzedanych produktów i uzyskanych za nie cen.


86.  Przychód przeciętny:


– to relacja przychodu całkowitego uzyskanego ze sprzedaży produktu do ilości sprzedanych jednostek.


87. Co to jest koszt krańcowy:


– jest to dodatkowy koszt (przyrost kosztu całkowitego) poniesiony w wyniku zwiększenia produkcji (sprzedaży) o jednostkę produktu.


88. Prawo malejących przychodów (prawo malejącego produktu marginalnego):


– sytuacja, w której każda dodatkowa jednostka czynnika zmiennego daje coraz mniejsze przyrosty produkcji.


89.  Korzyści skali:


– obniżenie kosztu produkcji jednostki danego dobra poprzez zwiększenie produkcji.


90. Krzywa A. Laffera:


– obrazuje związek między stawkami podatków a dochodami państwa z tego tytułu,


– pokazuje wielkość- wpływów podatkowych państwa odpowiadających różnym możliwym stopom opodatkowania,


– zwiększenie stawek podatkowych ponad określony punkt powoduje zmniejszenie wpływów z tytułu podatków.


91.  Deprecjacja (aprecjacja) pieniądza:


– zmniejszenie (zwiększenie) siły nabywczej pieniądza.


92.  Dewaluacja (rewaluacja) pieniądza:


– interwencja NBP powodująca obniżenie (podwyższenie) wartość- pieniądza.


93.  Annuitet (?):


– strumienie jednakowych płatności, operacje finansowe polegające na serii rat płatności o jednakowej wysokości.


94.  Dźwignia operacyjna:


– umożliwia osiąganie korzyści drogą powiększenia sprzedaży dzięki stałości części kosztów.


95.  Dźwignia finansowa:


– umożliwia uzyskanie dodatkowych korzyści finansowych w wyniku zaangażowania kapitałów obcych.


 


96. Co to są zyski niepodzielne:


– stanowią tę część- zysków po opodatkowaniu, która zostaje zainwestowana
w przedsiębiorstwie, a nie przeznaczona na wypłatę dywidend dla akcjonariuszy.


97.  Jednostka budżetowa:


– państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna, której dochody
i wydatki są objęte planem budżetowym w pełnej wysokości (zgromadzone przez nią dochody są odprowadzane do budżetu, a ponoszone przez nią wydatki finansowane są z budżetu państwa),


– nie posiada osobowości prawnej,


– podstawą gospodarki finansowej są plany dochodów i wydatków,


98. Zakład budżetowy:


– to samodzielna, nie posiadająca osobowości prawnej, państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna, prowadząca działalność- na zasadzie odpłatności, pokrywając swoje wydatki z własnych przychodów,


– działa w sferach społecznie użytecznych, mało opłacalnych dla podmiotów prywatnych (stołówki, przedszkola, domy wczasowe, centra kształcenia kadr),


– stosowany zarówno dla realizacji zadań państwowych jak i samorządowych,


– tworzony jest przez: ministrów, kierowników urzędów centralnych lub wojewodów, organy stanowiące JST,


– podstawą gospodarki finansowej jest roczny plan finansowy, obejmujący przychody i wydatki stanowiące koszty działalności oraz stan środków obrotowych i rozliczenia z budżetem,


– mogą otrzymywać- : dotację przedmiotową, podmiotową, celową (na dofinansowanie kosztów inwestycji) oraz jednorazową dotację na pierwsze wyposażenie w środki obrotowe,


– łączna kwota dotacji nie może przekroczyć- 50% wydatków,


– nie ma wymogu zakładania rachunku bankowego w NBP, wybór banku musi być- dokonany w oparciu o przepisy ustawy o zamówieniach publicznych.


99.  Gospodarstwo pomocnicze:


– to wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym
i finansowym, część- jej podstawowej działalności lub działalność- uboczna, pokrywająca koszty swojej działalności z uzyskiwanych przychodów własnych (gospodarstwa rolne, hotele pracownicze, kasyna),


– jest tworzone przez kierownika jednostki budżetowej po uzyskaniu zgody ministra, kierownika urzędu centralnego lub wojewody, zarządu JST,


– podstawą gospodarki finansowej jest roczny plan finansowy obejmujący przychody, wydatki, rachunek wyników, stan środków obrotowych
i rozliczenia z budżetem,


– może otrzymać- dotację przedmiotową oraz dotację na pierwsze wyposażenie
w środki obrotowe,


– sprzedaż usług na rzecz macierzystej jednostki budżetowej dokonuje według kosztów własnych,


– wpłaca do budżetu połowę osiągniętego zysku.


100.  Środki specjalne:


– to środki finansowe gromadzone na wyodrębnionych rachunkach bankowych, którymi dysponuje jednostka budżetowa,


– pochodzą z części działalności podstawowej lub z działalności ubocznej,


– tworzone są m.in. na podstawie ustaw lub uchwał organów stanowiących JST,


– realizowane są w oparciu o metodę kasową (w terminie ich zapłaty lub wpływu na rachunek),


– ze środków tych finansowane są: wynagrodzenia i składniki naliczane od wynagrodzeń (nagrody jubileuszowe, odprawy, wynagrodzenia dodatkowe), wydatki inwestycyjne (zakup samochodów, komputerów),


– nadwyżka pomiędzy planowaną wielkością a faktycznym stanem jest wpłacana do budżetu państwa w wysokości 18,5%,


– dla środków specjalnych opracowuje się plan finansowy obejmujący przychody i wydatki.


101.  Fundusze:


– są formą powiązania określonego rodzaju wydatków z określonym rodzajem dochodów (Fundusz pracy, PFRON, Fundusz Alimentacyjny),


– finansują zadania państwowe,


– tworzone są na podstawie ustaw,


– ich gospodarka finansowa prowadzona jest na podstawie rocznych planów stanowiących załączniki do ustaw budżetowych,


102.  Dochody JST:


·  dochody własne, subwencje ogólne, dotacje celowe z budżetu państwa (Konstytucja),


·  wg ustaw:


– gminy: podatki i opłaty, dochody z majątku, subwencja ogólna z budżetu państwa, wpływy z samoopodatkowania mieszkańców, spadki, zapisy, darowizny,


– powiatu: udziały w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa, dochody powiatowych jednostek budżetowych, dochody z majątku, spadki, zapisy, darowizny, odsetki od środków na rachunkach bankowych, odsetki
i dywidendy od wniesionego kapitału,


– województwa: subwencja wyrównawcza,.


103.  Przychody i rozchody JST:


– przychody mogą pochodzić- : ze sprzedaży papierów wartościowych oraz
z innych operacji finansowych, z prywatyzacji majątku JST, ze spłat pożyczek udzielonych ze środków publicznych, z otrzymanych pożyczek i kredytów,


– rozchodami są: spłaty otrzymanych pożyczek i kredytów, wykup papierów wartościowych oraz inne operacje finansowe, udzielone pożyczki.


104.  Wydatki JST ponoszone są na:


– gminy – zadania własne, zadania zlecone, zadania realizowane na podstawie porozumień,


– powiatu – zadania publiczne o charakterze ponadgminnym, wykonywanie zadań określonych w ustawach, zadania realizowane na podstawie porozumień,


– województwa – wykonywanie zadań określonych ustawami.


105.  Źródłami pokrycia deficytu i długu JST są:


– sprzedaż papierów wartościowych,


– kredyty zaciągane w bankach krajowych,


– pożyczki,


– prywatyzacja majątku,


– nadwyżki budżetu z lat poprzednich.


 


106.  Łączna kwota długu JST na koniec roku budżetowego nie może przekraczać107.  :


– 60% dochodów tej jednostki w tym roku budżetowym.


108.  Łączna kwota przypadających do spłaty w danym roku budżetowym rat kredytów
i pożyczek, wykupów papierów wartościowych i ewentualnych strat wynikających
z poręczeń i gwarancji nie może przekroczyć109.  :


– 15% planowanych na ten rok budżetowy dochodów JST.


110.  Uchwała budżetowa JST obejmuje:


– dochody i wydatki oraz przychody i rozchody jednostki,


– przychody i rozchody zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych
i środków specjalnych oraz funduszy celowych.


111.  Organ stanowiący JST może odwołać112.  :


– 


113.  Tryb prac nad projektem budżetu określa:


– organ stanowiący – rada gminy, powiatu, sejmik województwa.


114.  Projekt budżetu opracowuje i przedstawia do uchwalenia:


– wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta, marszałek województwa.


115.  Projekt uchwały budżetowej należy przedstawić116.  najpóźniej do:


– 15 listopada roku poprzedzającego rok budżetowy – RIO (celem zaopiniowania) i organowi stanowiącemu.


117.  Uchwałę budżetową należy uchwalić118.  najpóźniej do:


– 31 marca roku budżetowego (do tego czasu obowiązuje projekt budżetu).


119. Sejm (RM) nie może wpływać120.  na zmianę budżetu:


– gminy.


121. Księgi rachunkowe obejmują:


– dziennik,


– księgę główną,


– księgi pomocnicze,


– zestawienie obrotów i sald kont księgi głównej i kont pomocniczych,


– wykaz składników aktywów i pasywów – inwentarz.


122.  Dziennik zawiera:


– chronologicznie ujęcie zdarzeń jakie nastąpiły w danym okresie.


123.  Zapisy w dzienniku muszą być124. :


– kolejno numerowane,


– sumy zapisów muszą być- liczone w sposób ciągły.


125. Konta księgi głównej zawierają:


– zapisy o zdarzeniach w ujęciu systematycznym. Zdarzenia te muszą być- uprzednio lub równocześnie ujęte w dzienniku wg zasady podwójnego zapisu (ujęcie systematyczne).


126.  Zestawienie obrotów i sald księgi głównej:


– sporządza się na koniec każdego okresu sprawozdawczego, nie rzadziej niż na koniec miesiąca.


127.  Zestawienie obrotów i sald ksiąg pomocniczych:


– sporządza się co najmniej na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych.


 


128.  Zestawienie sald inwentaryzowanej grupy składników:


– sporządza się na dzień inwentaryzacji.


129.  Dowód księgowy (dowód źródłowy) jest to:


– dokument normatywno-prawny potwierdzający dokonanie operacji gospodarczej (np. zakup) lub finansowej (np. wypłata) w określonym miejscu
i czasie. Określa powstałe zdarzenia pod względem podmiotowym
i przedmiotowym.


130.  Dowód księgowy powinien zawierać131.  co najmniej:


– określenie rodzaju dowodu i jego numer identyfikacyjny,


– określenie stron dokonujących operacji,


– opis operacji i jej wartość- ,


– datę dokonania operacji (ewentualnie datę sporządzenia dowodu),


– podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów,


– dekretację.


132.  Dowody księgowe powinny być133. :


– rzetelne,


– kompletne,


– wolne od błędów rachunkowych.


134. Księgi rachunkowe otwiera się:


– na dzień rozpoczęcia działalności (wystąpienie pierwszego zdarzenia wywołującego skutki finansowe lub majątkowe),


– na początek każdego następnego roku obrotowego,


– na dzień zmiany formy prawnej,


– na dzień połączenia spółek (niekoniecznie) lub podziału spółki,


– na dzień rozpoczęcia likwidacji lub wszczęcia postępowania upadłościowego.


135. Księgi rachunkowe zamyka się:


– na dzień kończący rok obrotowy,


– na dzień zakończenia działalności (likwidacja, upadłość- , sprzedaż),


– na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej,


– na dzień poprzedzający dzień podziału lub połączenia,


– na dzień poprzedzający postawienie jednostki w stan likwidacji lub upadłości,


– na dzień bilansowy określony odrębnymi przepisami.


136.  Zamknięcie ksiąg rachunkowych polega na:


– nieodwracalnym wyłączeniu możliwości dokonywania zapisów księgowych
w zbiorach tworzących księgi rachunkowe.


137. Księgi rachunkowe powinny być138. :


– rzetelne, bezbłędne, sprawdzalne i prowadzone na bieżąco.


139.  Inwentaryzacja to:


– porównanie danych zawartych w księgach rachunkowych ze stanem rzeczywistym przed ich ujęciem w sprawozdaniu finansowym.


140.  Terminy inwentaryzacji:


– dla składników aktywów – rozpoczyna się nie wcześniej niż 3 miesiące przed końcem roku obrotowego, a kończy nie później niż 15 dnia roku następnego,


– dla zapasów objętych ewidencją ilościowo-wartościową – raz na dwa lata,


– dla środków trwałych, środków trwałych w budowie znajdujących się na terenie strzeżonym – raz na cztery lata.


141.  Rozliczenie różnic inwentarzowych należy dokonać142.  :


– w księgach tego roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji.


143. Księgi rachunkowe przechowuje się przez okres:


– 5 lat.


144. Karty wynagrodzeń pracowników, dowody księgowe dotyczące wieloletnich inwestycji rozpoczętych, pożyczek, kredytów, umów handlowych, roszczeń, dokumentację przyjętego sposobu prowadzenia rachunkowości, dokumenty inwentaryzacyjne przechowuje się przez okres:


– 5 lat.


145.  Dokumenty dotyczące rękojmi i reklamacji przechowuje się:


– rok po terminie upływu rękojmi lub rozliczeniu reklamacji.


146.  Dowody księgowe dotyczące wpływów ze sprzedaży detalicznej przechowuje się:


– do dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy, nie krócej niż do dnia rozliczenia osób, który powierzono składniki aktywów objęte sprzedażą detaliczną.


147.  Zatwierdzone roczne sprawozdania finansowe podlegają:


– trwałemu przechowywaniu.


148.  Aktywa to:


– kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które powstały w wyniku przeszłych zdarzeń i spowodują
w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych.


149.  Środki trwałe to, wg ustawy o rachunkowości, rzeczowe aktywa i zrównane z nimi
o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności:


– dłuższym niż rok (zużywają się stopniowo, a nie w jednym cyklu produkcyjnym).


150.  Sprawozdanie finansowe jednostki organu wieloosobowego podpisują:


– wszyscy członkowie tego organu oraz osoba prowadząca księgi rachunkowe (główny księgowy – skarbnik).


151.  Roczne sprawozdanie finansowe podlega zatwierdzeniu prze organ zatwierdzający:


– nie później niż 6 miesięcy od dnia bilansowego.


152.  Ostateczne zamknięcie i otwarcie ksiąg rachunkowych jednostki kontynuującej działalność153.  powinno nastąpić154.  :


– w ciągu 15 dni od zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy.


155. Co to jest bilans:


– podstawowe sprawozdanie finansowe przedsiębiorstwa,


– prezentuje stan majątku i źródła jego finansowania na dany moment,


– zestawienie wszystkich posiadanych przez firmę składników majątku (aktywów) oraz źródeł ich finansowania (pasywów),


– umożliwia obserwację płynności aktywów i prognozowanie przyszłej zdolności płatniczej.


156. Wg Ustawy o Rachunkowości zmiana zasad amortyzacji:


– 


157.  Zaangażowanie środków to wg Ustawy o Finansach Publicznych:


– 


158.  Finanse publiczne:


– są wyrazem stosunków społecznych i ekonomicznych powstających w trakcie procesów gromadzenia dochodów i przychodów oraz dokonywania wydatków i rozchodów na cele publiczne,


– pełnią funkcje ekonomiczne (fiskalna, redystrybucyjna, stymulacyjna)
i polityczne.


159.  System finansów publicznych:


– jest to ogół zasad i instytucji stanowiących podstawę dokonywania publicznych operacji finansowych funkcjonujących w danym czasie w danym państwie na podstawie prawa finansowego.


160. Skarb państwa:


– to określone prawa majątkowe państwa jako podmiotu uprawnień
i obowiązków majątkowych, uczestnika obrotu cywilnego i działalności gospodarczej oraz zarządu mieniem państwa, prowadzącym ewidencję majątku ogólnonarodowego.


161.  Budżet państwa:


– plan finansowy obejmujący dochody i wydatki oraz przychody i rozchody państwa, uchwalany przez Sejm na okres roku kalendarzowego w formie ustawy budżetowej,


– ma znaczenie polityczne, ekonomiczne i prawne,


– jest jednocześnie: aktem decyzji politycznej, zasobem środków pieniężnych, planem, formą publicznej gospodarki finansowej oraz aktem prawnym,


– 


162.  Budżet JST:


– roczny samorządowy plan finansowy, zatwierdzany w formie uchwały budżetowej przez jednostkę stanowiącą ST i wykonywany przez zarząd.


163.  Gospodarka budżetowa:


– to działalność- finansowa polegająca na gromadzeniu i wydatkowaniu środków finansowych na cele publiczne, dokonywana na podstawie ustaw i uchwał budżetowych.


164.  Prawo budżetowe:


– ogół norm prawno-finansowych dotyczących struktury gospodarki budżetowej, ogólnych zasad budżetowych, form organizacyjnych gospodarki budżetowej, klasyfikacji budżetowej, procedury budżetowej, odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny budżetowej oraz problematyki zarządzania długiem publicznym.


165.  Prowizorium budżetowe:


– akt prawny o charakterze wyjątkowym, określający dochody i wydatki państwa w okresie krótszym niż rok.


166.  Podstawowe zasady budżetowe to:


– jawności – umożliwia kontrolę nad wydatkami publicznymi,


– jedności – oznacza postulat sporządzania budżetu w jednym dokumencie prawnym i przeznaczenie całości dochodów na pokrycie całości wydatków budżetowych,


– zupełności (powszechności) – oznacza postulat włączenia do budżetu
w pełnych kwotach wszystkich dochodów i wydatków (budżetowanie brutto),


– równowagi budżetowej – oznacza konieczność- dostosowania ogólnej kwoty wydatków do ogólnej kwoty dochodów,


– szczegółowości – to postulat ujmowania dochodów i wydatków z podziałem na grupy rodzajowe wg ustalonej klasyfikacji.


167.  Zasady budżetowe:


– mają na celu zapewnienie prawidłowej realizacji funkcji budżetu.


168.  Środki publiczne dzielimy na:


– dochody publiczne – mają charakter kasowy,


– bezzwrotne środki pochodzące ze źródeł zagranicznych,


– przychody.


169. Do dochodów budżetu państwa zaliczamy:


– podatki i opłaty,


– cła,


– wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych oraz jednoosobowych spółek Skarbu Państwa,


– wpłaty z zysku NBP,


– dywidendy,


– wpłaty nadwyżek środków obrotowych zakładów budżetowych oraz części zysku gospodarstw pomocniczych,


– opłaty od poręczeń i gwarancji udzielanych przez Skarb Państwa,


– odsetki od środków na rachunkach bankowych jednostek budżetowych,


– odsetki od lokat terminowych zgromadzonych na rachunku NBP,


– odsetki od udzielonych z budżetu państwa pożyczek,


– grzywny, mandaty i inne kary pieniężne,


– spadki, zapisy, darowizny.


170.  Wydatki możemy podzielić171.  na:


– wydatki bieżące – subwencje ogólne dla JST, dotacje, wynagrodzenia
i uposażenia oraz składniki od nich naliczane, inne świadczenia na rzecz osób fizycznych, zakup towarów i usług, wydatki związane z funkcjonowaniem jednostek budżetowych,


– wydatki na obsługę długu Skarbu Państwa,


– wydatki majątkowe,


– wydatki przeznaczone na realizację zadań wykonywanych przez organy władzy państwowej, kontroli i ochrony prawa oraz administrację rządową, sądy i trybunały,


– subwencję ogólną dla JST,


– subwencję dla partii politycznych,


– wydatki związane z pełnieniem przez państwo funkcji: obrony narodowej, administracji i wymiaru sprawiedliwości,


– wydatki związane z realizacją celów społecznych: oświata, kultura, ochrona zdrowia,


– wydatki wynikające z pełnienia przez państwo funkcji interwencyjnych
w gospodarce.


172.  Dotacja budżetowa:


– przekazywana jest w celu uzupełnienia brakujących środków, a finansowanie lub dofinansowanie działalności mającej znaczenie dla interesu publicznego, określona jednostronnie, w ściśle oznaczonej wysokości, o charakterze bezzwrotnym i bezpłatnym.


173.  Subwencja ogólna:


– to świadczenie o charakterze bezzwrotnym i bezpłatnym, mające charakter powszechny, uniwersalny, finansujące wszystkie JST na tych samych zasadach i warunkach.


174.  Rezerwy budżetowe dzielimy na:


– ogólne – przeznaczone na wydatki nieprzewidziane i nadzwyczajne,


– celowe – tworzone na wydatki, których podziałów i wielkości nie można ustalić- w okresie opracowywania budżetu oraz których źródłem są środki pochodzące ze źródeł zagranicznych.


175. Dług publiczny:


– to zobowiązania podmiotów sektora publicznego z tytułu: wyemitowanych papierów wartościowych, zaciągnięcia pożyczek i kredytów, wymagalnych zobowiązań, przyjętych depozytów,


– oznacza niedobór środków finansowych w gospodarce,


– nie może przekroczyć- 60% PKB,


– ograniczenie może nastąpić- poprzez: podniesienie podatków, sprzedaży obligacji lub bonów skarbowych, prywatyzację, emisję dodatkowych pieniędzy.


176.  Deficyt budżetowy:


– to ujemna różnica pomiędzy dochodami a wydatkami budżetowymi,


– jest finansowany w wyniku: sprzedaży skarbowych papierów wartościowych, kredytów i pożyczek, prywatyzacji, nadwyżki budżetu z lat ubiegłych,


– nie powinien przekraczać- 3% PKB.


177. PKB to:


– wartość- wypracowanego w granicach danego kraju i w danym czasie dochódu obywateli i cudzoziemców zatrudniających swoje czynniki produkcji w tym kraju.


178.  Podatki to:


– przymusowe, bezzwrotne i nieodpłatne świadczenia pieniężne o charakterze ogólnym i pieniężnym pobierane przez państwo na podstawie przepisów prawa w celu uzyskania dochodów na pokrycie wydatków.


179.  System podatkowy:


– powinien się charakteryzować- : pewnością, równością, dogodnością, wydajnością, elastycznością oraz taniością.


180. Bony skarbowe:


– to krótkoterminowe papiery wartościowe, oferowane do sprzedaży w kraju na rynku pierwotnym z dyskontem i wykupywane wg wartości nominalnej, po upływie okresu, na jaki został wyemitowany. Są to papiery wartościowe na okaziciela, sprzedawane i odkupywane przez MF w drodze przetargów organizowanych przez NBP. Termin spłaty bonów skarbowych wynosi od 1 do 52 tygodni.


181.  Obligacje skarbowe:


– to papiery wartościowe oferowane do sprzedaży w kraju lub za granicą, oprocentowane w postaci odsetek lub dyskonta i wykupywane po upływie określonego terminu, który nie może być- krótszy niż 1 rok. mogą być- emitowane przez Skarb Państwa lub ST.


182. Bony komunalne:


– krótkoterminowe papiery dłużne emitowane przez JST, o okresie zapadalności nie przekraczającym 1 roku.


183.  Obligacje komunalne:


– papiery wartościowe emitowane przez JST, w których emitent stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia. Są emitowane na cele związane
z rozwojem gospodarczym (budowa dróg, oczyszczalni ścieków itp.).


184.  NBP:


– to centralny bank państwa,


– przysługuje mu wyłączne prawo emisji pieniądza oraz ustalania i realizowania polityki pieniężnej,


– odpowiada za wartość- pieniądza polskiego,


– sprawuje nadzór nad działalnością banków komercyjnych poprzez Komisję Nadzoru Bankowego, której przewodniczy prezes NBP,


– jego organami są: Prezes (wybierany przez Sejm na wniosek Prezydenta na okres 6 lat), RPP (przewodniczący – Prezes NBP, członkowie powoływanie na okres 6 lat w równej liczbie przez Prezydenta, Sejm i Senat), Zarząd NBP.


– pełni 3 podstawowe funkcje: banku emisyjnego, centralnego banku państwa, banku banków,


– drukiem banknotów zajmuje się Państwowa Wytwórnia Papierów Wartościowych, a wytwarzaniem monet – Mennica Państwowa.


185.  Minister Finansów:


– naczelny organ wykonawczy z zakresu administracji finansowej,


– inicjuje politykę finansową państwa i koordynuje publiczną działalność- finansową, a w szczególności: opracowuje bilans finansowy państwa i bilans płatniczy oraz budżet państwa, kontrola skarbowa, przygotowuje założenia polityki pieniężnej, ustala zasady i warunki emisji papierów wartościowych, udzielania kredytów, ustala kursy walutowe zasady realizacji polityki dewizowej i celnej,


– aparatem wykonawczym MF są: Ministerstwo Finansów oraz urzędy i izby skarbowe.


Skarbnik:


– jest częścią organu wykonawczego JST,


– jest powoływany i odwoływany na wniosek przewodniczącego zarządu przez radę (sejmik),


– uczestniczy w pracach zarządu bez prawa głosu,


– do jego obowiązków należy: właściwe zorganizowanie sporządzania, przyjmowania, obiegu, gromadzenia i kontroli dokumentów, bieżące prowadzenie księgowości.


Absolutorium to:


– forma akceptacji pracy RM polegająca na wyrażeniu jej wotum zaufania przez Sejm.


 


 


Dyscyplina budżetowa to:


– obowiązek przestrzegania zasad legalności i gospodarności określonych przez prawo w toku publicznej gospodarki finansowej, w szczególności działalności budżetowej.


Kary za naruszenie dyscypliny budżetowej to:


–  upomnienie,


–  nagana,


–  kara pieniężna,


– zakaz pełnienia funkcji publicznych związanych z dysponowaniem środkami publicznymi.


151. KKW (Czerwiński):


– to dokument roboczy zawierający otwarte lub zamknięte pytania zadawane przez audytora KJ i pracownikom jednostki dotyczące systemu kontroli wewnętrznej.


152.  Kwestionariusz samooceny (Czerwiński):


– jest wypełniany samodzielnie przez KJA, pytania w nim zawarte dotyczą ryzyk jakie są związane z działalnością JA.


153. Lista kontrolna (Czerwiński):


–  pomaga w ujednoliceniu uzyskanych informacji,


–  zapewnia standardowe podejście do przeprowadzanego badania,


– zapobiega pominięciu w badaniu istotnych kontroli lub przewidywalnych faktów,


–  zapewnia transfer wiedzy między audytorami.


154.  Ścieżka audytu (Czerwiński):


– to dokument zawierający przejrzysty opis przepływów finansowych, ich dokumentację i kontrole. Umożliwia śledzenie kolejnych faz rejestrowania pojedynczej transakcji.


155.  Ryzyko utracenia korzyści (Czerwiński):


– ryzyko utracenia szansy na uzyskanie lepszych produktów, usług lub oszczędności.


156.  Istotność157. (Czerwiński):


– to iloczyn prawdopodobieństwa wystąpienia danego zdarzenia oraz jego wpływu na organizację (potencjalnej straty).


158.  Macierz ryzyka:


– wykorzystywana na etapie planowania i programowania zadania audytowego. Ryzyka ujęte w sprawozdaniu nie muszą się pokrywać- z tymi, które opisujemy w sprawozdaniu, jeżeli nie zostaną udowodnione.


159. Mapa ryzyka (Czerwiński):


– to zestawione, w formie tabeli, ryzyka, jakie audyt wewnętrzny zidentyfikował w trakcie wykonywania zadania audytowego. Jest sporządzana w celu uświadomienia adresatom raportu jakie mogą być- konsekwencje, jeśli rekomendacje audytu nie zostaną zrealizowane. Wykorzystywana jest
w sprawozdaniu.


 


 


160.  Metoda ścieżki krytycznej (Czerwiński):


– umożliwia optymalne zarządzanie harmonogramem poprzez kierowanie zasobów do tych etapów, które leżą na ścieżce krytycznej i decydują
o terminowym zakończeniu projektu.


161.  Diagram Ishikawy (Czerwiński):


– ułatwia analizę przyczyn powstania problemu i określenia relacji między nimi.


162.  Wykres Gantt’a (Czerwiński):


– umożliwia zaprezentowanie w formie graficznej zaplanowanego czasu trwania poszczególnych czynności i monitorowanie harmonogramu.


163.  Drzewo ryzyka (Czerwiński):


– to graficzna prezentacja zdarzeń składających się na projekt, umożliwia identyfikację, analizę, zarządzanie i monitorowanie ryzyka realizacji projektu.


164.  Nadzór właścicielski (Czerwiński):


– sposób w jaki organizacje są kierowane i kontrolowane. Za nadzór odpowiedzialna jest Rada Nadzorcza.


165.  Poziom ufności (Czerwiński):


– wyrażone w procentach zaufanie audytora do zgodności wyniku próbkowania z rzeczywistym poziomem błędu w całej populacji. Poziom ufności nie jest liczony, tylko przyjmowany.


166.  Precyzja (Czerwiński):


– przedział, w którym wynik próbkowania będzie się zawierał
z prawdopodobieństwem określonym poprzez poziom ufności. Precyzja nie jest liczona, tylko przyjmowana.


167.  Maksymalny dopuszczalny poziom błędu (Czerwiński):


– maksymalny błąd w danej populacji, który audytor gotów jest zaakceptować-
i móc przy tym stwierdzić- , że cel audytu został zrealizowany.


168.  Ryzyko alfa i beta to (Czerwiński):


– alfa – ryzyko nie uznania prawidłowego wyniku,


– beta – ryzyko uznania nieprawidłowego wyniku.


169.  Kontrola detekcyjna (Czerwiński):


– jest stosowana po zakończeniu procesu, dotyczy zdarzeń, które już zaszły. Polega na wykrywaniu zdarzeń, które odbiegają od przyjętych kryteriów. Stosujemy ją, gdy możemy zaakceptować- stratę. Ma cechy kontroli prewencyjnej. Przykłady: inwentaryzacja, przeliczenie gotówki w kasie.


170.  Kontrola prewencyjna (Czerwiński):


– jej celem jest zapobieganie niepożądanym rezultatom. Przykłady: podział obowiązków, autoryzacja.


171.  Kontrola korekcyjna (Czerwiński):


– jej celem jest korekta parametrów systemu, która zapobiegnie dalszemu powstawaniu wykrytych błędów. Przykład: kara dyscyplinarna.


172.  Kontrola kierownicza (zarządcza) (Czerwiński):


– jej celem jest zapewnienie, że zostaną osiągnięte założone cele. Przykłady: organizowanie szkoleń, przeglądy.


173.  Państwowym funduszem celowym jest:


Narodowy Fundusz ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej,


– Fundusz Rozwoju Przemysłu,


– NFI,


– Fundusz jednostek Badawczo-Rozwojowych.


174.  Funduszem przedakcesyjnym jest:


– PHARE.


175. Wg Konstytucji dochodami JST są:


– dochody własne, subwencja ogólna, dotacje celowe.


176.  Wrażliwość177.  dotyczy:


– 


178. Testy zgodności służą do:


– 


179. Kiedy metody analityczne są najbardziej skuteczne:


– 


180. Kiedy RM nie może uznać181.  projektu ustawy za pilny:


– 

PAWhttp://www.audyt.net
Portal zawierający praktyczne informacje dla audytorów wewnętrznych, a także narzędzia i wzorce dokumentów audytowych oraz informacje o szkoleniach, artykułach prasowych i książkach o tematyce audytorskiej.

1 KOMENTARZ

  1. Witam wszystkich ktorzy przygotowuja sie do egzaminu w najbliższym czasie.!!!

    Nie wdając sie w merytoryczna opinię ,co do poprawnosci odpowiedzi uwazam,że skoro je zamieszczono w dobrej wierze,to autor/ka/ zdaje sobie sprawę z odpowiedzialnosci za prawidlowosc rozwiazań.Wystarczy zmienic tylko kolejnosc zapisu,dodać słowo itp. i uczenie sie na takim tekscie jest zgubne.A jesli teraz ,innych np.10 użytkowników umiesci swoje rozwiązania,to technicznie nie bedzie możliwe porównanie i potwierdzenie,ktore odpowiedzi są prawidlowe.

    Jesli juz zamieszczać tego typu opracowania ,to absolutnie celowym jest w odpowiedzi  na pytanie ,udzielenie kompleksowego wyjasnienia całego danego problemu czy zagadnienia.Takim dobrym przykładem, jest opracowanie ksiązkowe”Audyt w pytaniach i odpowiedziach” Krzemienia i Winiarskiej.

    A najlepszym jednak rozwiazaniem, to własna nauka ,samodzielne cwiczenia w rozwiązywaniu testow, dokladne zapoznanie sie  z wymagalnymi aktami prawnymi i zagadnieniami podanymi  na sronie netowej MF.Warto tez korzystac z  rozwiazań zadan audytowych na wlasnie tej stronce paw.audyt.net.

    Ryszrad Juszczyk

Comments are closed.

Najpopularniejsze

Specjalista ds. marketingu (usługi audytorskie) w Kancelarii Audytorskiej

Kancelaria Audytorska EXPERIO poszukuje kandydatów na stanowisko: Specjalista ds. marketingu (usługi audytorskie) w Kancelarii Audytorskiej

NIK o dotowaniu zadań zleconych samorządom

Ocena systemu dotowania zadań zleconych samorządom jest zróżnicowana i zależy od charakteru udzielonych dotacji. W całym systemie dotacyjnym najwięcej udzielano dotacji o charakterze transferowym - i ich przekazywanie...

III Kongres GRC 2017

III Kongres GRC 2017 Governance Risk Compliance Audyt wewnętrzny, Cyberbezpieczeństwo,  18-19 października, Warszawa   Najważniejsze wydarzenie w zakresie Governance Risk Compliance w Polsce, najlepsze doświadczenie, wybitni eksperci. PBSG, SDPK i...

Fraud Specialist –EMEA

Citi Service Center Poland poszukuje kandydatów na stanowisko: Fraud Specialist –EMEA Location: Warszawa 17022067 The role reports to Head of International Wholesale Cards Fraud Risk Management and is...

Najnowsze komentarze